کتاب چطور با بچه ها حرف بزنیم تا به حرف هایمان گوش بدهند
نویسنده: ادل فابر، الین مازلیش
ترجمه: شیرین یزدانی
ناشر: ارمغان گیلار
نوبت چاپ: دوم ۱۳۹۲
تعداد صفحات: ۱۹۲
مطالعه این کتاب به شما کمک می کند تا به سوال چگونه با بچه ها صحبت کنم تأثیر داشته باشه؟ پاسخ دهید.
فصل اول: چطور به فرزندانمان در ابراز احساساتشان کمک کنیم
فصل اول کتاب چطور با بچه ها حرف بزنیم تا به حرف هایمان گوش بدهند به ما نشان می دهد چطور با بچه ها حرف بزنیم. بچه ها دوست دارند پدر و مادر حرف های آن ها را بشنوند و با آن ها همدردی کنند. پدر و مادر برای اینکه بتوانند احساسات فرزندشان را درک کنند باید مهارت هایی را بیاموزند. والدین به کمک چند روش می توانند احساسات فرزندان شان را درک کنند:
با دقت زیاد به حرف های کودکشان گوش دهند.
به بچها نشان دهند که احساساتشان را درک می کنند و حرف هایشان را تایید کنند.
به احساسات کودک احترام بگذارند.
وقتی کودک عصبانی یا ناراحت است او را نصیحت نکنند.
برای احساسات کودک اسمی بگذارند.
به کودک بگویند که می دانند چه آرزو یا خواسته ای دارد ،هرچند که نتواند به آن برسد.
کودکان مانند بزرگترها دوست ندارند وقتی ناراحت یا عصبانی هستند کسی آن ها را نصیحت کند یا مدام از آن ها سوال بپرسد و مجبور باشند اتفاقاتی که رخ داده است را فراموش کنند، آنها دوست دارند با کسی حرف بزنند و درد ودل کنند و احساساتشان را بیان کنند تا عصبانیتشان فروکش کند.
گوش کردن به حرف های کودکان و درک احساساتشان باعث آرامش آنها می شود.
بعضی از بچها حرف های والدین را باور نمی کنند و می گویند که پدر و مادرشان احساسات آنها را درک نمی کنند در اینگونه مواقع اگر پدر و مادر مشکلی را که فرزندشان از آن رنج می برد را مطرح کنند و بگویند که حال او را درک میکنند بهتر است.
برخی از کودکان وقتی ناراحت و عصبانی هستند نمی توانند حرف های دیگران را گوش دهند بنابراین والدین بهتر است کودک را به انجام کار دیگری مشغول کنند تا او ناراحتی های خودش را فراموش کند مثلا به جای گریه کردن ، داد و فریاد از کودک بخواهند که عصبانیتش را روی کاغذ نقاشی کند.
بچه ها دوست ندارند والدین حرف هایشان را تکرار کنند بهتر است به جای پرسش در مورد علت عصبانیت یا ناراحتی با او همدردی کنند و بر روی احساساتش نامی بگذارند. مثلا وقتی کودک نتیجه می گیرد که بچه باهوشی نیست، چون که معلمش از آنها خواسته فقط در نیم ساعت تکالیف ریاضی شان را انجام دهند درحالی که این کار از نظر او یک ساعت وقت نیاز دارد به او بگویند می دانند که وقتی انجام تکالیفش زیاد طول می کشد، ناراحت می شود.
فصل دوم: چگونه فرزندمان را تشویق کنیم تا بیشتر به حرف های ما گوش کند
برای اینکه کودکان بیشتر به حرف های والدین گوش کنند می توانید از چند مهارت که در فصل دوم کتاب چطور با بچه ها حرف بزنیم تا به حرف هایمان گوش بدهند مطرح شده، استفاده کنید:
توصیف و شرح شرایطی که در آن هستید:
شرایط و مشکلی که در آن قرار دارید را برای کودک توضیح بدهید. والدین نباید به فرزندشان بگویند تو باید این کار را انجام بدهی چون کودک احساس میکند که او را محکوم کرده اید وقتی از ضمیر "تو" استفاده نمی کنید و غیر مستقیم از کودک می خواهید کاری را انجام دهد او زود تر به حرف شما گوش می دهد مثلا بگویید: وقتی شیشه ای شکست باید آن را با جارو
جمع کند؛ وقتی شیر روی زمین ریخت، باید آن را تمیز کند.
اطلاعات کافی به فرزندتان درباره شرایط موجود بدهید
وقتی به کودک درباره ی شرایط مختلف اطلاعات می دهیم کودک احساس می کند که ما به او اعتماد داریم که حقایق را به او میگوییم. شما باید درباره ی شرایط موجود به کودک اطلاعات کافی بدهید مثلا اگر شیر را در یخچال بگذارد ترش نمی شود، میوه ها را قبل از خوردن بشوید، اگر کلوچه را در ظرف در بسته نگذارد، سفت میشود.
دریک جمله یا یک کلمه پیام خودتان را به فرزندتان منتقل کنید
گاهی اوقات بهتر است به جای توضیحات طولانی درباره کار به فرزندان، پیام ها را تلگرافی به آنها منتقل کرد. مثلا مادر به جای آنکه بگوید سارا ظرف ها را بشور، میگوید:سارا ظرفهای آشپزخانه! او متوجه می شود که باید ظرف ها را بشوید.
احساسات خودتان را برای فرزندتان بیان کنید
والدین نباید احساسات خودشان را پنهان کنند آنها باید احساسات واقعی خودشان را با کودکشان در میان بگذارند در این صورت مجبور نیستند که وقتی ناراحت هستند تظاهر کنند افرادی صبور و آرام هستند. بنابراین کودکان هم احساسات آن ها را درک می کنند و بیشتر به حرف والدین خود گوش می دهند. مثلا "الان فرصت مناسبی نیست من انشای تو رو بخونم چون حواسم جای دیگه ای است. بعد از نهار میام و انشای تو رو می خوانم"
برای فرزندتان یادداشت بگذارید
بچها دوست دارند پدر و مادرشان برای آنها یادداشت بگذارد اگر چه که ممکن است آن ها سواد خواندن و نوشتن نداشته باشند. وقتی کودکان می بینند که والدینشان وقت می گذارند و با تمام مشغله هایی که دارند برایشان یادداشت می گذارند و به آن ها توجه دارند شاد می شوند. این روش نیز راهی بسیار ساده برای بیان خواسته ها است بدون اینکه باعث ناراحتی و رنجش فرزندان شوند.
فصل سوم: روش های تنبیه کردن بچه ها
تنبیه کردن بچها باعث می شود آن ها نسبت به پدر و مادرشان احساساتی مثل تنفر ، خشم و احساس گناه داشته باشند یا حس کنند که پدر و مادرشان خیلی ظالم هستند و کار بد را دوباره تکرار کنند . بنابراین تنبیه کردن بچه ها فایده ای ندارد و باعث
می شود آن ها به جای اینکه از کار خودشان پشیمان شوند به این فکر کنند که کار والدین شان را تلافی کنند. وقتی والدین فرزندشان را تنبیه می کنند به او اجازه نمی دهند که متوجه کار بد خودش شود . بهتر است به جای تنبیه کردن کودکان از روش های جایگزین استفاده کرد.
- ۰ ۰
- ۰ نظر